ID: 642171481

Zwanger worden en een eetstoornis

May 31, 2017

 

 

Ik kon niet meer. Mijn lichaam kon niet meer. Telkens verloor ik mijn bewustzijn en mijn hart klopte raar. Het moest nu stoppen. Ik wilde kinderen, een baan, een leven. Ik had net een leuke jongen leren kennen. Was nog bezig met een studie. Ik moest de huisarts bellen. Maar mijn lichaam zou veranderen... Oké...maar anders ga ik dood....wat moet ik met mijn gevoel.... Ik kan en mag niet meer braken en laxeren. De grootste uitdaging. Helemaal alleen. Ik heb iedereen ingelicht. Ik ga stoppen en mijn lichaam veranderd. Ik hield veel vocht vast. Heel veel. Soms kon ik moeilijk lopen. Maar ja, dat wist ik van de vorige behandelingen die ik gehad had. Het heeft me veel geholpen achteraf. Want ik wist wat ik kon verwachten. 

Mijn lichaam was weer een beetje normaal na een half jaar. Om zwanger te worden moest ik ook stoppen met de antidepressiva. Ook gedaan. 
 
Binnen of net iets langer dan een jaar had ik mijn eetstoornis niet meer, antidepressiva afgebouwd en was ik zwanger. Oef! 
Ik had niet verwacht dat ik zo snel zwanger zou worden.
Zó lang had ik mijn maandelijkse periode niet gehad...

In mijn zwangerschap kwam ik veel aan. Veel vocht, maar het was gewicht. Dat was best moeilijk, maar ik mocht niet klagen. Dit is wat we wilden. Ik rookte ook nog, maar veel minder dan normaal. Daar heb ik ook veel kritiek op gehad. Ik kón niet stoppen met alles. Sorry. Er kwam van familie ook niet veel begrip of steun. Ook zelfs kritiek op wat ik iedereen had aangedaan met mijn eetstoornis. 

Toch voelde ik me best goed met een kindje in mijn buik. Het leven in mij. We gingen verhuizen. Weg uit mijn vertrouwde flat. Mijn eetgestoorde flat. De controles waren goed en ik werd steeds dikker. Ik was trots op het mensje in mij. Daar hield ik mij aan vast. Mijn dochter. Samen. Ze deed het goed. Zij was gezond en dat was het allerbelangrijkst. Het ging niet meer alleen om mij.

Na een lange en zware bevalling werd ze dan geboren. Helemaal gezond en van ons. Inmiddels hebben we er nog een dochter bij. 

Af en toe is het best zwaar en vermoeiend. Dat is voor iedere ouder, denk ik. Ik eet gezond en ook wat lekkers hoor. Ik wil een goed voorbeeld zijn voor mijn kinderen.  

 

-Anoniem-
Soms heb ik nog gedachtes over eten, maar daar blijft het bij. 

Please reload

Uitgelichte berichten

Aankomen en angsten…

December 1, 2017

1/1
Please reload

Recente berichten

August 14, 2019

May 9, 2019

April 24, 2019

March 20, 2019

January 31, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags