ID: 642171481

Aankomen en angsten deel 3

January 12, 2018

 
Even adem happen… Na bij mijn controle arts te zijn langs geweest, kreeg ik als advies het kalm
aan te doen tijdens de feestdagen. Ze verwachtte niet van me dat ik veel bijkwam, stabiel blijven
was ok. Toen ik daarom op die weegschaal ging staan en hetzelfde getal verscheen, was er dan
ook even opluchting die ik voelde. Mijn lichaam leek dan toch zoals vroeger te functioneren en af
en toe een rustpauze in te lassen hoewel ik hetzelfde had gegeten als de weken voordien en ik
daar wel van was aangekomen…


De feestdagen zelf waren voor mij (net zoals de meeste mensen met een eetstoornis denk ik)
verschrikkelijk… Langs de ene kant wil je meedoen met je familie en je niet ‘anders’ voelen maar
dat ben je natuurlijk wel en hiermee geconfronteerd worden is niet makkelijk… Andere kunnen
zonder na te denken makkelijk ’s middags een driegangendiner opeten of een uurtje later eten…
Voor mezelf zijn dit allemaal factoren die me doen denken dat ik de hele controle verlies en er
verschrikkelijke dingen zullen gebeuren… Mijn eetschema dat eerst zo beangstigend was om vol
te houden, is op dat moment net de houvast die je een beetje mist en waarbij je weet dat er niets
ergs gebeurt… Hoewel eten niet centraal zou mogen staan tijdens zo’n dagen, is dat het enige
waar ik bijna aan kon denken…


Bovendien is niet alleen het eten moeilijk… Je raakt hierdoor gespannen en de angsten hielden
me ook ’s nachts wakker. Gevolg was een beetje oververmoeidheid en snel geprikkeld en
gefrustreerd hetgeen me tot geen aangenaam gezelschap maakte… Bovendien wil je blij en
gelukkig zijn aangezien iedereen rondom je dit is, maar innerlijk overheerst de angst en het gevoel
van ‘anders’ te zijn… Ik voelde me een buitenstaander bij mijn eigen familie… Voelde me constant
bekeken en beoordeeld hoewel mijn opa bv niet speciaal op mij lette…


Enkele tips die ik heb gekregen waren mild zijn voor mezelf. Niet te veel doelstellingen opleggen
en niet boos zijn op mezelf wanneer ik faalde of toch van gedachten veranderde… Ook proberen
mee te doen maar weliswaar met een beetje een ‘aangepast’ menu bv geen extra soep enkel
voorgerecht… De cadeautjes op kerstavond waren ook een boost om er tegen aan te gaan en
dankzij al deze dingen heb ik mezelf er toch door gesleept ! Trots primeert achteraf wanneer ik
erop terug kijk !


Nu de eerste week na de feestdagen en 300 g aangekomen… Ook dit kan ik veel beter relativeren.
Ik weet nu veel beter hoe ik mezelf kan geruststellen dat ik niet door het eten van bv pizza ineens
een kilo aankom… Langzaam aan probeer ik meer uitdagende gerechten zoals gevulde pasta,
eiersalade als beleg, roomijs als dessert en het lukt me beter en beter om hier ook van te genieten.
Verder is het verschil tussen mezelf nu en een maand geleden ongelooflijk wat betreft
eigenwaarde ! Hoewel ik nog een hele weg te gaan heb in gewicht, voel ik me veel zelfverzekerder
en waardevoller dan toen ik startte. Ik ben eindelijk echte stappen aan het zetten richting mijn
herstel. Iedere dag strijd ik op ieder moment van de dag en natuurlijk heb ik moeilijk momenten en
natuurlijk zijn er dagen dat ik depri rond loop en niets me interesseert maar ik kan me er veel
sneller over zetten en alles beter relativeren. Dit geeft me hoop naar de toekomst en de sterke
jonge vrouw die ik zal worden wanneer ik erin slaag mijn eetstoornis te overwinnen ! Kleine
succesjes zoals samen met mama roomijs maken en hier oprecht van genieten tijdens het opeten
of mezelf niet laten gaan ondanks een onaangenaam begin van 2018 en de dag hierdoor niet laten
verpesten zorgen ervoor dat ik het volste vertrouwen heb dat ik de strijd ga winnen ! Anorexia je
laatste jaar is ingegaan, deze meid laat zich niet meer verslaan door jou !

Please reload

Uitgelichte berichten

Aankomen en angsten…

December 1, 2017

1/1
Please reload

Recente berichten

August 14, 2019

May 9, 2019

April 24, 2019

March 20, 2019

January 31, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags