ID: 642171481

Aankomen en angsten deel 5

February 23, 2018

 

Er is hoop! Voor iedereen die besloten heeft om te gaan strijden tegen de ziekte, het wordt makkelijker! Makkelijker om te vechten tegen die eetstoornis stem, makkelijker om je stemming niet meer te laten afhalen van dat ‘dik’ gevoel en makkelijker om jezelf gerust te stellen dat na een stijging van 600 gr, je de week nadien niet onmiddellijk een kilo dikker zult zijn! Ik had het nooit durven dromen dat ik het ooit zou zeggen maar ik kan het gelukkig allemaal beter verdragen.

 

De afgelopen weken bleven een beetje gelijkaardig aan tempo als voorheen: 400gr, 600 gr, 300gr, … Natuurlijk was mijn 600gr week geen rozengeur en maneschijn voor de mensen rondom me: het was een week vol gepieker, huilbuitjes en angstige momenten maar ik was niet meer zo depri zoals ik dit in de beginmaanden had tijdens mijn herstel. Bovendien was ik sterker geworden tegen de eetstoornis: ik ben mezelf blijven uitdagen ‘Laat die pizza maar aanrukken, m&m’s als tussendoortje in een large pack; ik zal niet stoppen bij 1/2 pakje geef me maar het volle!’ Ik wilde deze week die eetstoornis zelfs een beetje pesten in mijn experimentjes om te kijken wat mijn gewicht zou doen en wat bleek, 300 gr erbij. Zelfs minder dan in de week van 600 gr waarbij ik geen pizza had! Om gek van te worden en da’s ook letterlijk wat een eetstoornis met je doet: je gek maken! Wel ik heb je wel door!

 

Met het aankomen, verschijnen er ook nieuwe getallen op de weegschaal. Getallen die veel angsten bij me oproepen… Het is soms moeilijk om bepaalde cijfers te zien staan aangezien ze veel onderliggende gedachten bij me oproepen… Ik piekerde voornamelijk weer over mijn toekomst en de angst om aan anderen hun verwachtingen te voldoen… Nu ik zo goed op weg ben, kan ik het ook volhouden gedurende het hele traject? En zal ik nog een kans krijgen op de arbeidsmarkt? Het zijn allemaal dingen die nu in de plaats van het eten, veel meer door mijn hoofd spoken… Als er iets is wat ik ondertussen ook al heb geleerd is het dit wel’ Leef van dag tot dag’. De ene dag kan eens tegenvallen, maar da’s geen ramp! De volgende dag zal weer beter zijn! Loes gaf me ook veel tips om de getallen niet als zo angstaanjagend te beschouwen. Ik merk ook zelf dat een tweede keer het getal zien verschijnen, al een pak minder heftig is in impact dan de week daarvoor… Als dit je kan geruststellen: het wordt makkelijker om te relativeren! Heb vertrouwen in jezelf en je lichaam! Gun het wat het nodig heeft om weer gezond en sterk te worden en laat je niet gek maken door die stem!

 

Nog een ander lichtpuntje wat ik eindelijk ervaar! Het vertrouwen herstelt zich. Welliswaar heel langzaamaan aan maar voor mijn ouders is er eindelijk wat meer bewijs dat ik niet zo slecht bezig ben, dat ik eerlijker ben en minder moeite heb om eetbereidingen te laten controleren. Natuurlijk eet ik nog niet zo goed als iemand zonder eetstoornis maar wat ik eet is ook niet meer zo slecht als een annorexiapatiënt die beheerst wordt door een eetstoornis. Ik ben een kleine eter, maar ik eet wel! Belangrijk is dat je heel eerlijk bent, je gevoelens blijft delen met de mensen die je willen steunen en het eerlijk zegt wanneer je eens een moeilijk moment hebt. Zo leert je omgeving dat een moeilijk moment niet noodzakelijk wilt zeggen dat je als persoon gaat compenseren in je eten en dat je gaat liegen, maar dat je op zo’n moment net nood hebt aan een beetje extra liefde en geruststelling. Dat je even geen nood hebt aan een politieman met een kritisch oog maar een bezorgde en liefdevolle persoon die je even knuffelt en een iets minder goed met boter besmeerde snee door de vingers ziet. Durf je kwetsbaarheden te laten zien! Je bent niet perfect maar dit hoeft ook niet!

Please reload

Uitgelichte berichten

Aankomen en angsten…

December 1, 2017

1/1
Please reload

Recente berichten

August 14, 2019

May 9, 2019

April 24, 2019

March 20, 2019

January 31, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags