ID: 642171481

Ik zie ik zie wat jij niet ziet

July 28, 2018

 

Momenteel is het in Nederland al een tijdje echt zomer, hoge temperaturen en iedereen heeft het warm en loopt in zomerse kleding.
Het tempo gaat wat omlaag en in onze vrije tijd zoeken we massaal verkoeling op bij zwembaden en strandjes.

Maar wat nu als je een eetstoornis hebt? Is de zomer dan ook zo leuk en relaxed? Geniet je dan ook zo op en top van het warme weer? 
Meestal ligt dat dan toch wel net een beetje anders.
Ik weet nog dat ik altijd enorm tegen de zomermaanden op zag, dat moment dat het zo warm zou worden dat je eigenlijk niet meer in lange broek en lange mouwen over straat kon omdat je dan gek aangekeken zou worden omdat ieder ander zo weinig mogelijk aan zou hebben, dat moment daar vreesde ik voor.

Ik zocht altijd donkere kleuren uit en dan het liefst kleding die wijdt zat en zo veel mogelijk verhulde.
Badkleding was al helemaal uit den boze, want daar vertoonde ik mijzelf echt niet in.
Het strand en het zwembad waren plekken waar ze mij niet snel zouden vinden.
Ik zag op tegen de stroom met bbq's en ijsjes die zou volgen.
Hoe moest ik hier toch iedere keer onderuit gaan komen, mijn hersenen draaide overuren om allerlei smoesjes en uitwegen te bedenken.

Maar wat ik misschien nog wel het moeilijkste van alles vond, was dat ik op zulke momenten me diep van binnen eigenlijk heel erg gevangen voelde, ik voelde dan pas echt dat de eetstoornis de dienst uitmaakte, en dan voelde ik me zo klem zitten.
Want diep van binnen wilde ik dolgraag een leuke bikini aantrekken en meegenieten van alle waterpret in het zwembad, of heerlijk met vriendinnen een dagje naar het strand.
En eigenlijk was ik ook best wel dol op ijsjes , en vond ik een bbq met de familie ook wel heel lekker en gezellig.
Eigenlijk verlangde ik naar die gezellige zomeravonden die we vroeger altijd beleefden, tot s'avonds laat rond de vuurkorf zitten en liedjes zingen en gezellig met elkaar zijn.

Nu zonderde ik mijzelf liever af, of was ik boven in mijn eentje buikspieroefeningen aan het doen, of eindeloze lijsten met caloriën aan het invullen.
En eigenlijk was ik super ongelukkig..

Maar hoe anders is het nu, ik geniet echt van deze zomer, ieder vrij moment trek ik zonder nadenken mijn bikini aan en spring ik in het badje in onze tuin, samen met mijn dochtertje beleef ik de grootste lol.
Ik neem haar mee naar het strandje in onze woonplaats en we gaan ook met regelmaat gezellig een ijsje eten.
De bbq heeft zowel bij ons als onze familie al flink wat uurtjes gemaakt deze zomer, en mijn kast ligt vol met zomerjurkjes en korte broekjes in allerlei leuke vrolijke kleurtjes.

Tuurlijk moet ik soms wel even een drempel over als we echt naar een zwembad of het strand gaan, maar ik zet me erover heen.
Ik bedenk me hoe leuk het zal zijn en hoeveel plezier mijn dochter zal hebben en dat maakt dat de drempel als sneeuw voor de zon verdwijnt.

Ik kies er heel bewust voor om mijn focus te leggen op het genieten en op wat het me oplevert om over dat rot gevoel heen te stappen.

En dat is eigenlijk een rode draad door mijn hele herstel geweest bij alles hield ik mij vast aan de positieve kant en het plezier en de vrijheid die het me op zou gaan brengen als ik stappen zou zetten in mijn herstel.

Ik ben heel benieuwd hoe dit voor jullie is? Hoe ervaren jullie de zomer? Waar lopen jullie tegenaan?
En lukt het jullie om de focus te leggen op het positieve en de winst?

 

 

Meer lezen? Volg de persoonlijke blog van ´Kilo´s vol geluk´

Please reload

Uitgelichte berichten

Aankomen en angsten…

December 1, 2017

1/1
Please reload

Recente berichten

August 14, 2019

May 9, 2019

April 24, 2019

March 20, 2019

January 31, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags