ID: 642171481

Aankomen en angsten deel 9

August 10, 2018

 

 

Zoektocht naar mezelf

 

Een mens kan op zoek zijn naar vele zaken, iedere dag opnieuw. Dan ben je aan het zoeken naar je autosleutels, je zakdoek of de naam van een liedje dat door je hoofd spookt… Je kan echter ook op zoek zijn naar iets veel belangrijkers nl. Jezelf. Voor sommigen klinkt dat misschien raar, hoe kun je op zoek gaan naar jezelf, ben je dan jezelf kwijt ? Ja om eerlijk te zijn wel…

 

Als kind was ik gewoon spontaan: het eerste idee dat in mijn hoofd kwam, dat voerde ik uit. Door op te groeien leer je echter dat je niet gewoon kan en mag doen wat je wil. Als je zin hebt in een snoepje in een winkel, dan mag je dit niet zomaar nemen. Je moet het eerst betalen. Een ander voorbeeld: je vriendin heeft een leuke pop en jij wilt er ook mee spelen. Je moet eerst vragen of je de pop mag hebben, niet zomaar nemen. Deze voorbeelden zijn allemaal erg vanzelfsprekend. Het hoort bij het proces van volwassen worden en bepaalde regels aanleren waaraan je je moet houden.

 

Soms kan het echter te ver gaan. Toen ik in de puberteit kwam, leerde ik nieuwe mensen kennen. Ze hadden hele andere ideeën dan mij. Andere gedragsregels over wat juist was en wat niet. Ik begon mezelf met hen te vergelijken. Ik wilde zoals hen zijn en begon een masker op te zetten om erbij te horen. Ik kwam niet langer op voor mijn mening, ik nam die van hen over. Ik begon eisen aan mezelf te stellen en ik werd enorm onzeker. Ik voelde me mislukt en eenzaam…

 

Op dat moment verloor ik mezelf. Dat besef ik nu pas… Ik verloor mijn eigenheid… Ik ging me focussen op mijn studies om de eenzaamheid en angst te vergeten. Als ik er aan dacht, werd ik ongelukkig. Verder ging ik controle uitoefenen op mijn eten en dit leidde ook tot mijn eetstoornis. Wanneer ik me zo slecht voel, wil ik het liefst van alles mezelf zo klein mogelijk maken en verstoppen. Wegkruipen in een hoekje dat niemand me ziet… Een boze of iets luidere stem doet me ook nu al snel ineenkrimpen. Mijn maag keert letterlijk om en er vormt zich een knoop in mijn maag…

 

Ik probeer, nu ik bezig ben met het herstellen van mijn eetstoornis, ook terug op zoek te gaan naar mezelf. Een erg moeizaam proces… Waar moet ik beginnen? Wie ben ik? Ik weet eerlijk gezegd niet waar ik moet beginnen. Om die reden kijk ik naar de wereld om me heen. Welke verwachtingen hebben anderen van mij? Iedereen is ‘mijn voorbeeld’: hulpverlening, ouders, vriendinnen, broer,… Wanneer mijn broer bv morgen tegen me zou zeggen ‘Linda, ik vind dat je iedere dag jezelf moet douchen’, dan zou ik dat zonder aarzelen doen. of als mijn ouders zeggen ‘Eet iedere dag een portie frieten’, dan zou ik dat doen om hen te behagen.

 

Dit is echter niet de juiste oplossing. Het is de makkelijke weg, maar niet de juiste.. Volgens mijn psychiater die me in Leuven opvolgt, moet je op zoek gaan naar dingen die je de moeite waard vindt en die je voldoening in het leven geeft. Op die manier moet ik volgens haar leren zelfvertrouwen op te bouwen. Tijdens mijn zoektocht heb ik al geleerd dat ik hou van creatieve dingen maken, ik veel voldoening vind in mijn vrijwilligerswerk en dat ik ervan hou om anderen te helpen. Ik focus me dan ook op deze dingen en om anderen te kunnen helpen, is het ook mijn grote droom om een cursus ervaringsdeskundige te volgen. Of die droom ooit werkelijk word, weet ik niet maar ik zal er alles aan doen! En lukt het niet, dan zal ik dat overleven want daarboven vecht ik iedere dag tegen een eetstoornis. Als ik erin slaag om die te overwinnen, zal ik alvast één van de grootste uitdagingen die een mens kan overkomen, tot een goed einde hebben gebracht ! En da’s alvast iets waar ik met trots naar uit kijk en waarvan ik weet dat ik het kan!

Please reload

Uitgelichte berichten

Aankomen en angsten…

December 1, 2017

1/1
Please reload

Recente berichten

August 14, 2019

May 9, 2019

April 24, 2019

March 20, 2019

January 31, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags