Wat was ik trots toen ik weer gewoon kon eten en niet meer overgaf!

Ik heb altijd al een sterke wil gehad. Als ik iets wil dan ga ik daarvoor. Zo ook met mijn eetstoornis. Ik wilde afvallen en daar wilde ik destijds alles voor doen. Rond mijn 19e sloeg ik door in mijn eetstoornis en kreeg ik de diagnose anorexia. Na het vele uithongeren kreeg ik eetbuien met overgeven en laxeren en herkende ik mijzelf meer in boulimia. Ik heb daar nooit een diagnose voor gehad omdat ik me te veel schaamde om daar open en eerlijk over te zijn. Pas toen ik jaren later in aanraking kwam met lotgenoten kon ik eerlijk zijn over mijn eetstoornis. Het gaf mij een goed gevoel dat ik niet de enige was, dat ik begrepen werd en dat ik open over mijn eetstoornis kon praten zonder het gevoel te hebben raar of 'vies' te zijn. Want dat voelde ik mij... 

Ik heb uiteindelijk zelf de knop om kunnen zetten om beter te worden. Ik heb altijd al kinderen willen hebben maar door mijn eetstoornis menstrueerde ik niet meer en toen mijn menstruatie terugkwam, in de boulimia fase, was ik natuurlijk te ziek om een kindje in mijn lichaam te dragen. Dat wilde ik ook niet, niet voor mijzelf en niet voor mijn kinderen. Ik wilde gezond zijn om me goed te voelen en zodat mijn kinderen dat voorbeeld zou hebben in plaats van een mama met een slecht zelfbeeld en lichaamsbeeld, want dat draag je over. Dat was mijn eerste doel om beter te worden. Ook wilde ik trots kunnen zijn op mijzelf, iets bereiken. Wat was ik trots toen ik weer gewoon kon eten en niet meer overgaf! Nu is eten al zo normaal dat overgeven niet meer in mij opkomt, terwijl ik dit járen lang heel 'normaal' vond. Ik kreeg meer doelen zoals mijn studie afmaken. Toen ik weer beter werd kreeg ik zoveel meer doelen en mogelijkheden erbij. 

Ik heb nog steeds momenten dat ik even niet zo lekker in mijn vel zit, maar mijn doelen blijf ik vasthouden. Ik ben nu eetstoornis vrij, heb samen met mijn man (die mijn hele eetstoornis proces heeft meegemaakt en mijn grote steun en toeverlaat is) twee lieve, gezonde kinderen en ben bezig met mijn derde studie. 
 

Sophie.

© 2016 2B-eat